donderdag 7 augustus 2014

Uw lesmethode: Lees voor gebruik eerst de bijsluiter (deel 3)

Over studie van techniek doen ook veel verhalen de ronde. Zo zou teveel techniek studeren je spel steriel en emotieloos maken. Als die discussie iets verder gaat worden meteen voorbeelden als Al DiMeola, Guthrie Govan, Michael Angelo Batio, Yngwie Malmsteen en John Petrucci aangehaald. Iedereen heeft hier dan een uitgesproken mening over in termen van de balans techniek/emotie/zeggingskracht etc. Misschien is wat nuance wenselijk.

Mogelijke voordelen van het studeren van techniek:
1. De snelheid waarmee je bewegingen uitvoert kan hoger komen te liggen.
2. De nauwkeurigheid waarmee je bewegingen uitvoert kan verbeteren
3. Het aanleren van nieuwe liedjes wordt gemakkelijker. Dit zie je vaak als leerlingen een eerste besef van toonladders als bouwstenen voor muziek krijgen. (stukje hefboomwerking voor de toekomst).
4. De onafhankelijkheid van je vingers kan vergroten wat aanleren van nieuwe structuren makkelijker maakt.

Mogelijke nadelen van het studeren van techniek:
1. Voor het gemak vergelijk ik musiceren weer eens met spreken. Wanneer je spreekt probeer je een idee aan iemand anders over te brengen. Je gebruikt hierbij de woorden die je nodig hebt. Over sommige woorden denk je soms wat langer na of je zoekt snel een synoniem waardoor wat je bedoelt toch overkomt. Wanneer je bewust gaat proberen moeilijke woorden te gebruiken zal het vaak gekunsteld gaan klinken. Natuurlijk zou je het gebruik van dure woorden kunnen ontwikkelen tot een kunst maar de vraag blijft of het de boodschap dient of dat het juist ervan afleid. Een uitgangspunt zou kunnen zijn: Ambieer om te kunnen spelen wat je hoort in je hoofd en als je merkt dat je techniek tekortschiet dan zou je daar een deel van je oefentijd aan kunnen wijden.
2. Omdat de studie van techniek heel goed de vorm kan aannemen van vastgelegde stricte oefenschema's waarbij het resultaat heel meetbaar is is het voor sommige mensen heel aantrekkelijk. Het is ook heel fijn om met een metronoom al je persoonlijke snelheidsbarrieres te doorbreken door dagelijks hard werken. Het creatieve proces laat zich echter minder goed meten en is derhalve ongrijpbaarder. Dit kan een reden zijn dat sommige mensen hier voor weglopen en verzanden in enkel studeren van techniek. Overigens heb ik dit zelf uiteraard ook meegemaakt. Misschien is de wens om 'de beste' te worden de basis voor de eerste - meer meetbare - aanpak en de wens om je in de breedte te ontwikkelen de basis voor de tweede - meer creatieve - aanpak.
3. Sommige gitaristen verwarren techniek-studie en creativiteit. Ik heb horen beweren dat het oefenen van patronen van drie noten per snaar (zoals heel populair bij veel zgn. 'shredders') tot nieuwe innoverende creatieve ideeen leidt. Ik zou willen beweren dat je mogelijkheden creeert maar niet per se meer creativiteit. Creativiteit gaat over het kiezen uit verschillende mogelijkheden. Die keuze doe je bij voorkeur op basis van smaak en/of verwachting bij jezelf en de luisteraar niet op basis van je techniek- oefen- routine van die week.

Een mooi filmpje aanvullend hierop is eentje waar Joe Satriani een en ander uitlegt over zijn bewondering voor gitaristen die nooit klinken alsof ze oefenen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten